Napisane
Jak grać w karty z babcią, gdy mieszkasz w innym mieście
Wyzwanie dnia co rano rozdaje wszystkim te same trzy gry. Zagraj w swoje, a potem zadzwoń do babci i zapytaj o jej.
Pytanie, które słyszę najczęściej, brzmi mniej więcej tak: „Czy jest gra karciana, w którą mogę grać z babcią, kiedy ona jest tam, a ja tutaj?” Gra przez internet to oczywista odpowiedź, i zła. Wymaga konta, zaproszenia do znajomych, poczekalni, dwóch osób wolnych w tej samej minucie i połączenia, które wytrzyma. Babcia nie ma żadnej z tych rzeczy i nie powinna ich potrzebować.
Caravita robi to na odwrót. Co rano z daty rozdawane jest nowe Wyzwanie dnia: trzy gry, te same karty dla wszystkich na świecie tego dnia. Babcia otwiera swoje przy swoim stole; ty swoje w pociągu. Jedna wygrana kończy dzień, a po przegranej te same karty wracają aż do północy, więc zawsze jest kolejna próba.
Potem do niej dzwonisz. „Udała ci się dziś rano Piramida?” „Nie, siódemka była zakopana.” „No była, musiałam ją obejść.” To jest gra, w którą gracie razem: nie na serwerze, tylko przez telefon, tak jak babcia już z tobą rozmawia.
Jej Dziennik prowadzi kalendarz. Każdy poranek, w którym grała, ma kółko, a każde wygrane Wyzwanie dnia jest złote. Dzień, który opuściła, jest po prostu pusty, nigdy czerwony. Nic w grze nie karze jej za to, że nie przyszła, i nic nie liczy serii, którą mogłaby przerwać.
Nie ma konta, więc po jej stronie nie trzeba niczego ustawiać. Jeśli ma grę, ma Wyzwanie dnia. Pierwsza strona pokazuje jeden taki poranek, jej i twój.