Az gören yaşlılar için kart oyunları ve büyük kartın asıl anlamı

Ninem neredeyse görmüyor, bir süre de bizim oradaki görme engelliler derneğinin başındaydı; bu yüzden çoğu ekranın neyi yanlış yaptığını çok iyi biliyor. Caravita’daki her kart, her kelime ve her düğme önce onun sınavından geçmek zorundaydı. Az gören bir anne, baba, nine ya da dede için kart oyunu arıyorsanız, neye bakmanız gerektiğinin listesi bu; çünkü bu liste onun bana verdiği liste.

İlk karttan önce tek bir düğme. İlk açılışta oyun sorar: “Oyun daha kolay görülsün ve kullanılsın mı?” Tek bir cevap, ve yazılar büyür, sayılar kartları doldurur, bütün oyun onun temposuna yavaşlar. Her ayar sonradan tek tek değiştirilebilir, ama başlamak için onları bulmak zorunda kalmamalı.

Az görenler için çizilmiş bir yazı tipi. Okuma yazı tipi Atkinson Hyperlegible; Braille Institute onu hiçbir harf bir başkasına benzemesin diye yaptı. Oyunun kendi piksel yazı tipi de, sevenler için, yerinde duruyor.

Yüzde 150’ye kadar yazı boyutu, ve her ekran kelimeleri kesmek yerine ona yer açıyor.

Kartlarda büyük sayılar. Ayarın adı “Kartlar: Büyük”: küçük köşeler ve işaretler yerine her kartı tek bir büyük sayı doldurur. Odanın öbür ucundan okunur.

Karşıtlık, gri tonlama, renk körlüğü modları. Koyu masada saf beyaz ya da açık masada siyaha yakın yazı; renksizi seven gözler için bütün masa gri; üç renk körlüğü modu, kenar çizgileri de her birine göre renk değiştirir.

Yeşil tek bir anlama gelir. İpucu, oynayabileceği her kartın çevresini yeşil çizer, oyunda başka hiçbir şey hiçbir zaman yeşil değildir.

Elleri için de. Bir karta, sonra gideceği yere dokunun; hiçbir şeyin sürüklenmesi gerekmez. Titrek ikinci bir dokunuşu yok sayan bir ayar. O okuyana kadar bekleyen açılır pencereler. Yavaş bir oyun hızı.

Bunların hiçbiri sonradan eklenmiş bir mod değil. Oyunun kendisi bu. İlk sayfadaki Okuma ayarları gerçek ayarlar, gerçek kartların üstünde; böylece o denemeden önce siz deneyebilirsiniz.